احساس خاک خورده ی من و باز باران ....
بنام خدا
صداي شر شر بارون
نواي گريه ي ناودون
در سرا پرده ي شهر
فرياد احساس منه
همه ي فصل بهار
عشوه ي ناز نگار
در امتداد تنهايي من و دشت
در سكوتي بي نظير
منو تا ته دنيا ميبره
با همه شادي و غم در كنار دشت بارون زده از جنس بهار
من تو را مي خوانم ...
آري! فاصله بسيارست
از هياهوي خيابان و كوچه پس كوچه ي آن شهر كثيف
تا
بلنداي آن دشت ظریف !
تندیس نوشت :
از روز دو شنبه نبودم رفته بودم شمال خب ببخشید ...
همه چیز عالی بود یه عالمه هم عکس گرفتم که در فرصت مناسب تقدیم میکنم .
اما چند نکته :
اول- از لطف زیاد همه ی دوستان تشکر میکنم و من شرمنده ی محبت هاشون هستم .
دوم - این روزها حس و حالی دارم که یه جورایی غیر قابل وصفه ! اما در کل بگم دیگه تمایلی به مقوله های زمینی ندارم ... (آخرش بود بهتر نمی تونم بگم )
سوم - نوشته هام اصلا اصلا اصلا مخاطب خاص نداره . فقط و فقط برای حس و حال و دل خودم می نویسم .
چهارم - کوتاهی هامو ببخشید در حال ترمیم روح و روان بودم میرسم خدمت دوستان .
بهار من بهار تو !
بنام خدا
پروردگارا مرا با بهار پیوند بده و دیگر هیچ !
رمز ادامه ی مطلب تاریخ تولدمه !
آهنگشم عوض کردم چون دوست دارم این آهنگو .
ادامه مطلب
بزرگا بچه ان یا بچه ها بزرگن ؟؟!!!
بنام خدا
هميشه سعي ميكنم با همه تنبليهام واسه تغذيه پسرم ( محمد مهيار ) لقمه خانواده تو كيفش بزارم .
( البته خيلي دوست داره از بيرون براش يه خوراكي بخرم ولي مهد اجازه نميده )
هفته ي گذشته بخاطر اينكه صبح چند دقيقه بيشتر بخوابم از بيرون براش يه چيزي تهيه كردم .
وقتي سوار ماشين شدم گفت : مادر خيلي دوستت دارم !
گفتم : بخاطر اين خوراكيها ؟
گفت : آره خب ..
گفتم : يعني اگه اينا رو واست نمي خريدم دوستم نداشتي ؟؟
گفت : نه !
تمام مسير تا محل كارم تو فكر صداقت دوست داشتني بچه ها بودم نميدونيد وقتي گفت نه من چقدر لذت بردم اينقدر پاك و صادق گفت كه كلي حسرت خوردم !
چندروزي گذشت ...
اول هفته بردمش براش يه شلوار خريدم . آخر شب اومد پيشم موقع خواب دستشو انداخته گردن من هي بوسم كرد .
بالاخره طاقت نياورد و گفت : مادر؟؟
گفتم : جون دلم عسل مامي
گفت : خيلي دوستت دارم
هيچي نگفتم فقط بيشتر كشيدمش تو آغوشم
ادامه داد : نه بخاطر خوراكي و اينجورچيزا بخاطر همه ي خوبيهات !!!
واي كه نزديك بود از پا در بيام چون فقط منو خدا ميد ونيم اين بچه تو زندگي من چه تاثيري داشته ...
يادمه وقتي بدنيا اومد و مامانم گذاشتنش تو بغلم رومو برگردوندم كه من بهش شير نميدم چون من دختر مي خواستم !
اما الان شده همه زندگي من !! طوريكه بين اطرافيان ضرب المثل شديم !
دلم ميخواست باهمان صداقت و پاكي دوران كودكي بزرگ ميشدم !
گوشت با من است ؟!
بنام خدا
وقتی یک نگاهت میتونه معجزه کنه پس تو بشو فرستاده ی خدا برای جهالت روحم !
وقتی صدات هیاهوی سکوتم رو نقاشی میکنه اونم با ترکیبهای شاد و آرامبخش پس تو بشو نقاش من !
وقتی دستات کوه یخ رو جابجا میکنه پس بگیر دستای یخزده ی منو تا آروم آروم کنارت آب بشم !
وقتی نوازشت میتونه دغدغه های سالیان گذشته رو تجزیه کنه و در نهایت حل بشن پس تو بشو حلال من !
وقتی بوسه ات غوغا میکنه پس مرا ببوس بی ادعا !
وقتی بودنت مرا به آرامش میرساند پس بشو سمفونی سکوت زندگیم !
تو بشو تکیه گاه من لطفا !
میخوام تکیه کنم از تکیه گاه بودن استعفا دادم !
حافظ مخ طلایی!
بنام خدا
روز هجران و شب فرقت یار آخر شد زدم این فال وگذشت اختروکارآخرشد
آن همه ناز و تنعم که خزان می فرمود عاقبت در قدم باد بهار آخر شد
شکر ایزد که باقبال کله گوشه ی گل نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد
صبح امید که بد معتکف پرده ی غیب گو برون آی که کار شب تار آخر شد
آن پریشانی شبهای دراز و غم دل همه در سایه ی گیسوی نگار آخر شد
باورم نیست ز بد عهدی ایام هنوز قصه ی غصه که در دولت یار آخر شد
ساقیا لطف نمودی قدحت پر می باد که بتدبیر تو تشویش خمار آخر شد
در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را
شکر کان
محنت بیحد و شمار آخر شد
چند کلمه ایی حرف دل
با سلام
خواستم چند خطی مزاحمتون بشم و توضیحاتی بدم در مورد نوشتن داستان
(قابل توجه دوستانیکه راجع به داستان جدید و تصمیم من پرسیده بودند )
میدونید چیه وقتی نوشته ها و داستانام رو اینجا میزارم دیگه حق ندارم چاپ کنم !
باید اعتراف کنم که یکی از آرزوهام بوده و هست که شده حتی یک کتاب از نوشته هام رو چاپ کنم اما بازم باید اعتراف کنم که چون ....................................................................... بنا به دلایلی چند خطی پاک شد .................................اینجا می نویسم .
واسه نوشتن باید
مطالعه کرد و درک بالا داشت . متاسفانه مدتیه فکرم آزاد نیست بخاطر اون هر
چی سعی میکنم نمی تونم با قلم و شخصیت های داستان و نوشتن ارتباط برقرار
کنم ...
ولی قول میدم اولین فرصت داستان تازه ایی شروع کنم و جواب محبت دوستان رو بدم ... ممنون که بهم فرصت میدین و تحملم میکنید !
(داستانهای آرشیو نوشته ی خودمه )
دوستتون دارم
الهام
یاد فروغ !!
بنام خدا
من پری کوچک غمگینی را
می شناسم که در اقیانوس مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
می نوازد آرام , آرام
پری کوچک غمگین
که شب از یک بوسه می میرد
و سحر گاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد .
و حالا من می گریم
از غم دیدن آن پرنیان غمگین
که نه تنها با یک بوسه نمی میرد
بلکه با هزاران بوسه تازه او جان میگیرد
با همه بیقراری هایش
مست و سرکش
لابه لای مردابی
می ماند و می میرد .
بند اول از کتاب تولدی دیگر فروغ فرخزاد بود و بند دوم رو خودم زمزمه کردم ...
چند روزیه حالم گرفتست !!
وقتی سر شب دیدم یه دختر هیجده نوزده ساله تو خیابون بین هزاران مرد و زن و ناموس دیگران وحشی و سرکش با چند تا دختر و پسر دیگه دعوا و کتکاری راه انداخته و تازه بعد از کتک زدن دختر او پسرا ـ که نمی دونم چه نسبتی با هم داشتند!! ـ با کلی انرژی کاذب شروع کرد به بی پرده عربده کشی و فحاشی طوریکه همه از خجالت سر در گریبان بودند وکسی جرات نمیکرد حتی نفس بکشه دلم براش سوخت همین و بس !
وقتی آخر شب برای مطالعه سری به فروغ زدم دیدم خدای من پری زمان فروغ کجا و پرنیان زمان من کجا ! منکه ادعایی ندارم اما بعد از خوندن این قطعه از فروغ عزیز بند دوم رو زیر لب زمزمه کردم و این شد پست امروز من!
پاییزکم !
بنام خدا
تور ا به رسم يك نگاه تو را به رسم عاشقي
تو را به حرمت نگاه تو را به گرمي نفس
به يك ترانه ي جوان به يك شب بلند و سرد
به دست مهربان باد به حس خوب بودنت
به يك سبد ديوانگي .... مي سپارم !
نمیدانم از توبايد چه چيز را آموخت ؟!
شوق و هياهوي آمدنت با هزار ناز و عشوه و يا حس خوب بودنت كه چنان در جانم رخنه كردي كه وابسته و ديوانه ات شدم ...
شايد هم آرامش رفتنت كه به بلنداي يلدا همه عمرم را در آغوش گرفت!
اما
از همين لحظه شادم و سراسر حرارت براي آمدن دوباره ات ...
ميدانم دلتنگم ميشوي !
مي دانم جنون نبودنت مرا به ناكجا خواهد برد!
اما شوق ديدار دوباره ات مرا نويدي فراتر مي دهد .
منتظرت مي مانم پاييزكم !
تندیس نگار :
- آهنگ وبمو عوض کردم اساسی(یه چیز متفاوت) نمیدونم خوشتون بیاد یا نه ؟؟
- تا بحال بوسه با طعم شیرین زهر مار چشیده اید !!؟؟
سفر
بنام خدا
سلام دوستان
فردا دارم میرم مشهد گفته بودم خدمتتون .
هفته ی آینده هم نیستم گفتم خبر بدم نکنه نگرانم بشید 
قول مردونه میدم یاد تک تکتون باشم و یه عالمه واسه همه دعا کنم .
شما هم ما رو دعا کنید .
مراقب خودتون باشید .. دوستتون دارم .. الهام
درد!!
بنام خدا
.jpg)
كي گفته درد چيز بديه مخصوصا از نوع جسميش !
نميدونم شايدم من آدم غير عادي باشم ...
البته درد جسمي زياد كشيدم و بي شك دردي فراتر از درد مادر شدن نيست ! كه آنهم در نوع خودش بينظيره ! ( شايد روزي براتون نوشتمش )
اين چند روز طي فرايندي متحمل دردهاي آنچناني شدم اونم در چند مرحله .
وقتي طوفان درد پايان ميگرفت آدم آروم و صبوري ميشدم حداقل براي يك روز .
اعتراف ميكنم تا امروز به اين نتيجه نرسيده بودم ... درد چه جسمي و چه روحي چقدر مفيده براي ما آدمها ؛
خصوصا در اين روزمرگيهاي سنگين و اين شرايط سخت به هر حال يه تلنگر گاهي معجزه ميكنه ! .
اگرچه متاسفانه مقطعي هست اما خب مجموع اين دلنگرانيها و آرامشها به وجود انسان معني ميده .
وقتي بحران رو پشت سر ميزاشتم ديگه خيلي چيزهاي بي ارزش برام مهم نبود مثل قبل !
يه جورايي گذشت و نديده گرفتن اشتباهات اطرافيان برام راحتتر بود و
بديها رو كمتر مي ديدم
. اون چيزي كه برام از ارزش بيشتري برخوردار بود اين نكته بود كه ناخودآگاه سعي ميكردم اين حس آرامش رو به ديگران منتقل كنم .
در نتيجه حس لطيف مهربوني و خوب بودن بهم يه انرژي مثبت مضاعفي ميداد.
اميدوارم تونسته باشم با همين چند خط كمي حس خوب بهتون هديه داده باشم .
.jpg)
پاورقی :( مخاطب خاص هم نداره !)
عادت به قسم خوردن ندارم ... باور کنید باور کنید باور کنید همه ی دوستان برای من یکی هستند من با کسی فراتر از این وب نیستم ... اگر کسی ادعایی داره بفرمایید ... سرم شلوغه ؟؟ دور برم پره ؟؟ لطف و محبت دوستانه ... باور کنید توقعی ندارم از کسی واسه اینکه منو فراموش نکنه ... نظر نزاشتن ... فراموش کردن تاریخ تولدم ... نخوندن من ... هیچ کدوم منو آزرده نمیکنه باور کنید !
( اعتراف میکنم فقط از توجیه بیزارم و شدیدا منو عصبی میکنه )
تشکر
ممنون از عزیزانی که تولدم رو - حتی از یک هفته پیش - تبریک گفتن .
به زودی آپ میکنم 
مثل باد سرد پاییز
غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد
رگ و ریشه هام سیاه شد
تو تنم جوونه خشکید
اما این دل صبورم
به غم زمونه خندید
آسمون مست جنونی
آسمون تشنه خونی
آسمون مست گناهی
آسمون چه رو سیاهی
اگه زندگی عذابه
یه حباب روی آبه
من به گریه ها میخندم
میگم این همش یه خوابه
مثل باد سرد پاییز
غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد
آسمون تو مرگ عشقو
توی یاخته هام نوشتی
این یه غمنامه تلخه
که تو سر تا پام نوشتی
من به لحظه شکستم
اگه نزدیک اگه دورم
از ترحم تو بیزار
من خودم سنگ صبورم
آسمون تیشه ت شکسته
من دیگه رو پام میمونم
منو از تنم بگیری
تو ترانه هام میمونم
اگه زندگی عذابه
یه حباب روی آبه
من به گریه ها میخندم
میگم این همش یه خوابه
مثل باد سرد پاییز
غم لعنتی به من زد
حتی باغبون نفهمید
که چه آفتی به من زد
آسمون تیشه ت شکسته
من دیگه رو پام میمونم
منو از تنم بگیری
تو ترانه هام میمونم
(( لیلا کسری ))
دل پاییز گرفت
بار دیگر بارید
قطره اشکی ست که از گونه ی زردش جاریست
می توان عاشق بود
عاشق بارش باران خدا
و چه سرد است هوا
تند بادی ست که سیلی زده بر برگ چنار
می خرامد آرام
می نشیند بر خاک
و نه انگار که برگی بودست
روی این شاخه ی سر سبز چنار
می توان عاشق بود
عاشق ناله ی برگی که ز اندوه درخت
اینک افتاده به خاک
کاش می فهمیدی
یک نفر پاییزی
پشت این پنجره ی سرد ، دلش غمگین است
کاش می فهمیدی آسمان می گرید ......
هفته چهارم اسفند 1390
هفته اوّل اسفند 1390
هفته دوم بهمن 1390
هفته چهارم دی 1390
هفته دوم دی 1390
آرشيو
عشق مجازی ( داستان )
فریب تلخ ( داستان )
آرزوی بیرنگ (داستان )
دلنوشته ( نظم و نثر )
بدترین اتفاق زندگی ( داستان )
اشعاری که دوست می دارم
رمز و پیام من
مناجاتنامه
در مورد خودم
